spekingr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. a wise man, a sage; Sigurðar Hlaða-jarls er allra spekinga var mestr, Fms. i. 20; heyrit, ér spekingar, orð mín, ii. 240; Einarr bjó þá at þverá, s. mikill, Lv. 36; hann var inn mesti s. at viti, Eb. 26; Osvifr var s. mikill, Ld. 122; Gestr var s. at viti, framsýnn um marga hluti, 124; síðan fór hann til spekings eins ok sagði honum drauminn, Nj. 121.
- 2.
the counsellors of kings were called so; nú ræðsk Haraldr konungr um við sína spekinga, Fms. xi. 42; sem þá var konungum títt, at hafa gamla spekinga til þess at vita forn dæmi ok siðu forellra sinna, Fagrsk. 150; cp. the A. S. witenas.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)