spekja
sagnorð
Merkingar
ð, [Dan. spæge], to calm, soothe, keep quiet; s. menn sína, Flóv. 26: reflex. to be calmed, muntú þá spekjask, þótt eigi spekisk þú svá brátt, 677. 12; lét setja hann í járn ok hugði at hann mundi spekjask, Fms. vi. 291.
- II.
þeir er mest eru spaktir (endowed with wisdom) af Guði, Hom. 136.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Flóv.
- Flóvents saga. (G. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)