stemma
sagnorð
d, [stamr], to stem, stop, dam up, esp. of a stream or fluid; steinn sá er stemdi þurftina, stopped the urine, Bs. i. 310; tekr kuldinn at s. vindæðaruar, Al. 22; stemdu svá upp vatnit, Ó. H. 163; stemma af, Fms. vi. 351: impers., stóra læki stemdi uppi, were stemmed, obstructed, 67; vatnið (acc.) stemdi uppi, Bs. i. 315; at ósi skal á stemma, to dam up a river at its outlet, a saying, Edda; demma ok stemma, D. N. i. 275; hljóp skriða … fylldi dalinn ok stemdi ána Gaul, Ann. 1345: reflex., stríð stemmisk, grief abates, Brand. 60.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- esp.
- especially.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)