Yrða

straumr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [a common Teut. word; A. S. streâm; Germ. strom; Dan. ström]:—a stream, current, race, of the sea, the tide, a river, Rb. 438; ullar-lagð rak fyrir strauminum. Edda 74; straumr var í sundinu, Fms. i. 93; sigla þeir inn at straumum (of the currents through the belt of islands which bar the mouth of Hvamm-firth in western Icel.) í þann straum er hét Kolkistu-straumr, sá er í mesta lagi þeirra strauma er á Breiðafirði eru, Ld. 56; misganga straumanna, Orkn. 266; fyrir veðri eðr fyrir straumi, Grág. ii. 384: in the phrase, brjóta straum fyrir e-u, to break the stream for one, bear the brunt, Karl. 136, Orkn. 344.

  1. 2.

    of the tide; Gunnsteinn segir at þá skipti straumum (change of tide) ok mál væri at sigla, Ó. H. 136; stór-straumr, a spring-tide; smá-straumr, a neap-tide.

  2. II.

    in local names, Straumr, Straum-fjörðr, Straum-nes, Landn. strauma-skipti, n. pl. the change of spring-tides, Fms. iv. 304.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Teut.
Teutonic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)