svimra
sagnorð
að, to be giddy, stunned by a blow; impers., Rögnvald svimraði við, Bs. i. 624; Clitum svimraði með höggit, Al. 78; svú at hann (acc.) svimrar, Glúm. 356.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)