Yrða

svipta

sagnorð

sjá einnig svipta nafnorð, kvenkyn

Merkingar

t, [cp. svipr, svipa; Engl. swift], to pull quickly; hón svipti (sweeped, swept) at mötli sínum, Fs. 60; hón svipti honum á herðar sér, 623. 36; svipta e-u ofan, to sweep off, knock down, Fms. ii. 45; svipti hón söðli af svöngum jó, Og. 3; s. ofan forfallinu, Konr.; er hann svipti honum Svarti, gave him a shaking, Fs. 140; þat (the bear) svipti honum undir sik, 149; s. undir sik tjaldinu, Fms. vii. 114; hann svipti undir hönd sér einum litlum gullbaug, Edda 72; s. e-u undan e-m, to strip one of it, Sks. 682.

  1. 2.

    to strip, deprive; svipta e-n e-u, to strip one of a thing; hann sviptir hana faldinum, strips her of her hood, Nj. 131: to deprive one of, s. e-n e-u, this sense is freq. in mod. usage; syptir (i. e. sviptir) riddaratign, stripped, bereft of, 623. 30; sviptir sæmdum, Ld. 164.

  2. 3.

    a naut. term, to reef, (Dan. svigte, gt = ft); svipta af handrifi, Ó. H. 182, Fms. iii. 44; s. seglunum, to reef the sails, Fas. i. 138; þeir tóku veðr stór, ok vildu margir minnka sigling ok svipta, Fms. vii. 67; veðr óx í hönd ok bað Bjarni þá svipta, Fb. i. 432; skal engi… sigla fyrir mér né ek vilja svipta fyrr en þeir, Fms. v. 337; svipta til eins rifs, to take in all reefs but one, ix. 21.

  3. II.

    recipr. to tug, wrestle; sviptask fast, Fms. i. 306, iii. 224.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

cp.
compare.
Engl.
English.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
i. e.
id est.
naut.
nautical.
Dan.
Danish.
recipr.
reciprocally.

Tilvitnuð rit

Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Og.
Oddrúnar-grátr. (A. II.)
Konr.
Konráðs saga. (G. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bjarni
Bjarni Thorarinson.
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)