svín
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [a common Teut. word], a swine, Grág. ii. 315, Fms. i. 213, Fs. 26, Landn. 177: the saying, opt er it sama svín í akri, Fms. vi. 216, viii. 233, Mkv., cp. Odyss. xviii. 29: of the hog-shapen beggar’s scrip, Skíða R.; (cp. Dan. ‘gris,’ = a clay-pig used as a money-box); svíns belgr, blóð, bógr, rani. Fas. iii. 622, Stj. 363, 644, Sturl. iii. 44; svíns hrin, Fas. iii. 149; svíns-lifr, swine’s liver, as a charm used to still enmities or in truce-making, Gkv. 2. 23 (cp. Stj. 363, v. l.,—því vóru heiðnir menn vanir at …); hafa svíns minni, to have a swine’s (i. e. short) memory, Ld. 216.
- II.
in local names, Svína-fell (whence Svín-fellingar), Svína-vatn, Svína-dalr, Svína-nes, Svín-ey, Svín-hagi, etc., Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Teut.
- Teutonic.
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
- v. l.
- varia lectio.
- i. e.
- id est.
- etc.
- et cetera.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)