tíðska
nafnorð, kvenkyn
(tízka), u, f. a custom, fashion; efna til erfis, því þat var tízka í þann mund, Ld. 104; þat er tíðska at binda mönnum helskó, Gísl. 24; áðr á tíðum var tíðska hjá lýðum, Hallgr.; þat var þá tíðzka í þær mundir at konur þær fóru yfir land er völfur vóru kallaðar, Fb. i. 524.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
Tilvitnuð rit
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Hallgr.
- Hallgrímr Pétrsson.
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)