Yrða

taumr

nafnorð, karlkyn

m. [A. S. teâm = a line of descendants; Engl. team; Germ. zaum; Dan. tömme]:—a rein, bridle; leiða hest í taumi, MS. 4. 29, Fbr. 65 new Ed.; taumr hestsins var bundinn við hæl, Fms. vi. 234; þeir bera taum á ísinn, a cord for measuring, viii. 416; hón hafði höggorma at taumum, Edda 37; beils eðr tauma, Gþl. 359: of a ship, taumar ok stœðingar, 673. 60; ak-taumar (q. v.), N. G. L. ii. 283: metaph. phrases, ljá e-n tauma, to give it the rein, Mar.; leysa tauma síns valds, H. E. i. 501; ganga lítt í tauma, to go quietly in harness, i. e. to go straight, prove true, Nj. 20; gékk þat lítt í tauma er hón sagði, Þorf. Karl. 380; at mér akisk þetta eigi í tauma, id., Fms. xi. 121.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
MS.
manuscript, manuscripts.
Ed.
edition, editions, edited.
q. v.
quod vide.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
i. e.
id est.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)