tauta
sagnorð
að, [Engl. toot; Dutch tuyten], to mutter, murmur in a low voice; ekki týr yðr nú at tauta eðr tutla hann Sverri af konungdóminum, Fms. viii. 234; hvað ertú að tauta? tauta e-ð fyrir munni sér; tauta í hljóði: poët. of a stream, vatnið af heiðum veltist niðr, var það að tauta giljum í, Bb.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- poët.
- poetically.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bb.
- Búnaðar-bálkr.