teigr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. teigar, Landn. 241; later teigs; acc. pl. teigu, Grág. ii. 227:—a strip of field or meadow-land, a close or paddock; á teigum úti, Best. 47; eng þat er þú kallar Græna-teig … selja mun ek þér teiginn, Fms. vi. 103; teigr lá ónuminn … þann lögðu þeir til hofs ok heitir sá nú Hofs-teigr, Landn. 241; þeir sá at Þórir reið út um teig fyrir vestan fjörð, Gullþ. 13; mæli hann sér jammikinn teig, Gþl. 355; slá teig þann er heitir Gull-teigr, Ísl. ii. 344; mundi sleginn verða Gull-teigr þann inn sama dag, ganga til teigs, gékk Gísli um teiginn ok sá á er þeir ætluðu at slá, … sem þeir væri staddir á Gullteig, 354, 355; sagði hann at jörðin ætti hálfs-mánaðar-teig í Auðbrekku- jörð, ok annan hálfs-mánaðar-teig á Möðruvalla-staðar-nesjum, Dipl. v. 28; skal landeigandi gjalda teigs-verð inn fimta dag viku er sjau vikur eru af sumri, Grág. ii. 228; harðslægr var Hrísa-teigr í dag, sveinar, Glúm.; beitu-t., úværu-t.
- 2.
metaph. a long draught of drink; drekka stóran teig.
- II.
local names, Teigr, Teigar-á, Landn. 241; Hof-teigr, Landn.; Hrísa-teigr, Glúm.; Gullteigr, Ísl. ii. 344; Græni-teigr, Fms. vi. 103.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)