trauðr
lýsingarorð
Merkingar
adj. unwilling, loth, reluctant, Hkv. 2. 28, Skv. 3. 49; Kjartan var trauðr til ok hét þó ferðinni, Ld. 204; t. mun ek af hendi at láta sveit þessa, Eg. 65; em vér því trauðir at taka vandræði annarra, Nj. 181; t. em ek at fyrirláta þann átrúnað, sem …, Fms. i. 129; hann var t. til, he was loth to do it, Orkn. 40; trauðr em ek at týna þeim sigri, Ó. H. 74; Björn var t. til ok mæltisk undan, 51.
- 2.
with gen., trauðr e-s, esp. in poets, Korm. (in a verse); trauðr góðs hugar, Gkv. 2. 10; all-trauðr flugar, Hkv. i. 52.
- 3.
neut. trautt, as adverb, hardly, scarcely (= Germ. kaum), Band. 32 new Ed., Hkr. iii. 85, Fs. 67, Gullþ. 9; trautt til fær, Bs. i. 267; sem trauðast, Clem. 36, Þiðr. 203.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- esp.
- especially.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Germ.
- German.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Björn
- Björn Halldórsson.
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)