tregi
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [Ulf. trigo = Gr. λύπη; A. S. trega], difficulty, reluctance; vil ek nú biðja yðr alla at vér hafim önga trega í málum þessum, to raise no objections, Nj. 188; þá gékk at Þórir ór Garði ok leitaði at færa í alla trega þá er hann mátti, Grett. 150; at allir tregar myndi úr leggjask málum biskups, Thom. 381.
- II.
grief, woe, sorrow; með tárum ok trega, Thom. 45; af trega stórum, Gh. 1; ok leiða með tárum trega, Skm. 30; trega þér at segja, Hkv. 2. 28; hver sagði sinn trega, each told her woe, Gkv. 1. 3; löngum trega, Sól. 34; svá fellr mér þetta nær um trega, at …, it grieves me so, that …, Nj. 171; þrútinn af trega, Ld. 272; hón mátti hvárki eta né drekka fyrir trega, Fms. iii. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Gr.
- Greek.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Gh.
- Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)