Yrða

treyja

nafnorð, kvenkyn

u, f. [Dan. tröje], a jerkin; fór í treyju ok kipti skóm á fætr sér, Nj. 28; treyja með kaprúni af skrúði, Jb. 187; hann hafdi hvárki brynju né treyju, Sturl. i. 197; hann hjó á öxl Oddi, gengu í sundr treyjur tvær, ok brynjan lúðisk, iii. 205; vóru þrír tigir manna í hringa-brynjum ok tvær treyjur með, 184; hann hafði góða brynju ok styrkja treyja, Fms. ix. 527; Aron var í síðri treyju ok góðri stálhúfu, Bs. i. 624; græn treyja, D. N. iii. 160; söðul-treyja, q. v.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Dan.
Danish.
q. v.
quod vide.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)