tryggð
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. [Ulf. renders διαθήκη by triggwa; A. S. treowð; Engl. truth; hence mid. Lat. treuga; Engl. truce]:—faith, good faith, trustiness, as of a friend; trú og trygð.
- 2.
as a law term, esp. in plur., plighted faith, truce; eiða svarða, unnar trygðir, Skv. 3. 20; griðum ok trygðum, N. G. L. ii. 50; gengu til ok veittu Gunnari trygðir, Nj. 88; svíkja e-n í trygð or trygðum, to betray one in time of truce, Hkr. i. (in a verse), Ld. 8; Hrafn son þinn sveik hann í trygðum, Ísl. ii. 272; hvat skal hans trygðum trúa, Hm. 110; ú-trygð, falseness, perfidy.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- mid. Lat.
- middle Latin.
- esp.
- especially.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)