Yrða

tryggja

sagnorð

and tryggva, ð, to make firm and trusty; at þeir tryggvi sættir sínar, Ó. H. 90; trygðu þeir Þórir þá sættir með sér, Eg. 169; þá frændr mundi seint at tryggja, 227; aldrei verðr tóan tryggð, a saying; or aldrei tryggist tóa, þó tekin sé úr henni róa, Hallgr.; er ek hræðumk at oss hafi ekki vel tryggt hafnirnar, Fms. viii. 328: to ensure, skeyta ok t., hón (the estate) var tryggð ok skeytt undir mik ok minn ættlegg, N. G. L. ii. 99, Munk. 79; t. e-m eign, D. N. i. 80; tryggja trygðir, N. G. L. ii: tor-t., q. v.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hallgr.
Hallgrímr Pétrsson.
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)