Yrða

vákr

lýsingarorð

Merkingar

  1. 1.

    adj. [A. S. wâc; early Dan. vaak; cp. veykr], weak = veykr; íss mjök vakr, Fb. i. 235, Hb., MSS.

  2. 2.

    m. [Ivar Aasen vaak], a weakling, Edda i. 532.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
A. S.
Anglo-Saxon.
Dan.
Danish.
cp.
compare.
MSS.
manuscript, manuscripts.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Edda
Edda. (C. I.)