vándr
lýsingarorð
Merkingar
mod. vondr, adj., without compar. or superl.; [Dan.-Swed. ond]:—bad; of a thing, vánd klæði, Fs. 150, Fms. i. 70; vánda leppa, ii. 161; ór húsi litlu ok vándu, Hkr. ii. 380; psaltari vándr, Vm. 13; v. íss, rotten ice, Fms. vii. 273; vánt vatn, bad water, Karl. 62; vánt veðr, bad weather, Fb. iii. 240.
- 2.
in a moral sense, wicked, bad; vándr maðr, Fms. vii. 117, Bs. i. 163; v. hefi ek verit, en aldri hefi ek þjófr verit, Nj. 74; íllum ok vándum, Blas. 46; vánd verk, N. G. L. ii. passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- superl.
- efsta stig (e. superlative)
Tilvitnuð rit
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)