Yrða

vátr

óflokkað

vát, vátt, mod. votr; [A. S. wæt; Engl. wet; Dan. vaad]:—wet; þeir vóru vátir mjök, Eg. 203; hann var ekki vátr stórs of ökla upp, Bs. i. 349; þeir vóru allir vátir, Eb. 276; allr al-v., Fær. 184; regn hafði verit, ok höfðu menn orðit vátir, Nj. 15; hendinni vátri, Ó. H. 224; með váta brá, … vátar kiðr, wet cheeks from weeping, Lex. Poët.; sumar vátt, a wet summer, Rb. 572; vátt veðr, Fb. ii. 308; þar var allt vótt, 367; (vátt, Ó. H. l. c.); hví er vátt? Fs. 38; hafa innan-vátt, ‘in-wet,’ shipping of seas, a naut. term, Háv. 42 new Ed., Fær. 256.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Dan.
Danish.
l. c.
loco citato.
naut.
nautical.
Ed.
edition, editions, edited.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Háv.
Hávarðar saga. (D. II.)