Yrða

vætt

nafnorð, hvorugkyn

sjá einnig vætt nafnorð, kvenkyn

or vétt, n. [from vega, because it moved on hinges], the lid of a chest or shrine (mod. lok); skrúða-kista vánd með lausu vætti, Pm. 124; skrín … en yfir uppi vétt vaxit sem ræfr, eru á vettinu lamar á bak en hespur fyrir, Ó. H. 235; niðr í kistuna, skellt aptr vett ok settr láss fyrir, Pr. 412; hann tók upp vettit af hásætis-kistunni, Ó. T. 58; þér skuluð göra kistu ok skal ekki vætt yfir vera, Fb. iii. 300, Mag. 113.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Pm.
Pétrs-máldagi. (J. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Ó. T.
Ólafs saga Tryggvasonar. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Mag.
Mágus saga. (G. II.)