vök
nafnorð, kvenkyn
f., gen. vakar, n. pl. vakar and vakir, with art. vökna = vökina, Bs. i. 346; [Dan. vaage]:—a hole, opening in ice; hann hratt hestinum í vök eina, Fms. i. 211; þeir riðu vakar nökkurar, x. 388; í vök þiðri, vii. 2; höggva vakir á ísinum, 272; stórar vakir. Sks. 178; ef menn finna hval í vökum, Grág. ii. 386; vakum, Sks. 175 B; ok fægja vökina eptir sér, Fms. viii. 416; í vökinni, vi. 337, Bs. i. 346; rekjald mikit í vök, Fs. 145; draga þeir skipit milli vakanna, 180; passim in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Dan.
- Danish.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)