vörð
nafnorð, kvenkyn
f., pl. varðir and verðr, [Engl. ward], prop. a woman under tutelage, a wife; only in the allit. phrase, vörðr and verr, wife and husband, a wedded pair; eigut þær varðir vera, these women have no husbands, Gsp.; mik veiztu verða (i. e. varða, gen. pl.) ver-gjarnasta, Þkv, 13; þótt varðir vers (wedded women) fái sér hós eða hvars, Ls. 33; at ek þatki vannk er vörð (vörðr Ed.) né ver vinna knátti, I had no intercourse of wife and husband with him, i. e. no hjúskapar-far, Gkv. 3. 3; þá er Var ok Syn verðr (acc. pl.) at nefna, then are V. and S. the fairies to be named, Edda (Gl.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Engl.
- English.
- prop.
- proper, properly.
- allit.
- alliteration, alliterative.
- i. e.
- id est.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Gsp.
- Getspeki Heiðreks. (A. II.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)