Yrða

vördr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., gen. varðar, dat. verði, pl. verðir, acc. vörðu (mod. verði); [varða; Ulf. wards, in daura-wards = θυρωρός, and wardia = κουστωδία, Matth. xxvii. 65; A. S. weard; Engl. ward, warden; Germ. wart]:—a warden, warder, Lat. custos; vörðr goða, of Heimdal, Gm.; hann hafði fengit njósn hvar verðir þeirra vóru, Fms. viii. 354: myrkvastofu-vörðr. Post. 645. 89, Stj. 200; Heimdalr, hann er vörðr goða, Edda; vita-vörðr, hús-vörðr, dyra-vörðr, land-vörðr. qq. v.

  1. 2.

    a guard, watch and ward, Lat. custodia; ganga á vörðinn, Eg. 88; ef hundr er bundinn til varðar, Grág. ii. 119; halda vörð, i. 32 (varð-hald); hafa vörðu á e-m, of a prisoner, Fas. ii. 230; svá mikla vörð(u) hélt hann á þeim, iii. 529; gefa vörð móti e-u, to give ward, protect, Sks. 300 B; veita e-u vörð, to keep, take care of, Grág. ii. 409 (hence varð-veita, q. v.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
acc.
þolfall (e. accusative)
mod.
modern.
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
Lat.
Latin.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)