Yrða

vagar

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

or vagir, f. pl. (from vög, f.), also vögur, pl. (from vaga, u, f.); pl. vegr, Fms. viii. 430: [vega; cp. vagn]:—a kind of bier or hand-barrow, the sing. being never used; tóku þau líkit ok lögðu í vagarnar, ok óku …, Nj. 153; Björn var úti á túnvelli ok smíðaði vögur (v. l. vagr, i. e. vagar), Eb. 90 new Ed.; tóku þeir hest ok lögðu á vögur, Bs. i. 335 (here the vagar seem to have been carried on horseback, as coffins are at the present day in Icel.)

  1. 2.

    a level; þeir höfðu til vegr ok vágu fram af berginu, Fms. viii. 430; vagir (vagir?) eða slöngur, i. 127.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
cp.
compare.
sing.
eintala (e. singular)
v. l.
varia lectio.
i. e.
id est.
Ed.
edition, editions, edited.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Björn
Björn Halldórsson.
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)