vakr
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
adj. vökr, vakrt, the r being radical; [Dan. vakker; Swed. vacker = handsome; Germ. wacker]:—wakeful, watchful, alert; ven þú þik æ sem vakrastan, Sks. 24; vakrir gegn allri freistni, Hom. 58; vakr í bænahaldi, Barl. 156; veri þér vakrir (vakkrir Cod.) ok minnisk kenninga þeirra, er …, 655 xiv. B. 2; vakrir í Guðs hræzlu, Greg. 35; inn vakri freistari, Stj. 144; ár-vakr, q. v.
- 2.
alert, nimble; báðu menn vera vakra ok skjóta, Ó. H. 215; hann var hverjum manni kátari ok léttari ok vakrari, Fms. x. 152.
- II.
in mod. usage, vakr is used of an ambling palfrey, a horse which moves the legs on each side together (like a camel), such horses being much valued in Icel.; Hér er fækkað hófa ljóni, heiminn kvaddi vakri Skjóni, a ditty by Jón Þorl.; ríða vökrum hesti, opp. to harð-gengr; bráð-vakr, skeið-vakr, fleygi-vakr, all epithets of such a horse; cp. vekrð.
- 2.
m. a kind of hawk, Edda (Gl.), Róm. 383.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Germ.
- German.
- Cod.
- Codex.
- q. v.
- quod vide.
- mod.
- modern.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- opp.
- opposed.
- cp.
- compare.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Jón Þorl.
- Jón Þorláksson.
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)