Yrða

varla

atviksorð

(valla), adv. hardly, scarcely; varla samir mér þat, Nj. 133; kunna varla, Grág. i. 28; varla mannhæð, Sturl. i. 118; gat valla vakit þá, Fms. i. 9; gat varla gengit, Njarð. 380, passim.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Njarð.
Njarðvíkinga saga. (D. II.)