venda
sagnorð
Merkingar
d, pret. venduðu, Edda i. 20 (pref.); [Ulf. ga-wandian = στρέφειν; A. S. wentan; Engl. wend; Germ. wenden; Dan. vende]:—to wend, turn, with dat.; vendi Sigurðr aptr herinum, Fms. viii. 152; venda sínum vegi, to wend one’s way, xi. 425; venda til hans allri hollustu, Mar.; venda góðvilja til e-s, Dipl. i. 2; venda ást ok vináttu, Sks. 741: with acc., venda bak móti e-m, Bret. 54; venda sína vináttu til e-s, Fms. ix. 51, v. l.; venda e-t til sín, Sks. 443 B.
- 2.
to turn, change; Guð vendi því ok sneri til góðs, Stj. 239; um snúa ok venda, N. G. L. i. 349.
- II.
absol., venda aptr, to return, Hkr. i. 76; vendu þeir þá norðr aptr, Fms. vii. 301; jarl vendir nú aptr til Sjólanda með þetta fé, xi. 83; vendi hann aptr sömu leið, 359; vildi Agamemnon þá aptr venda með sínu liði til Gríklands, Bret. 84: fóru þaðan um nótt, vendu þá á þat fell er kallat er Vatnsfell, Fms. viii. 36; venda til hefnda við e-n, Ld. 244.
- III.
reflex., vendask um, Mar., MS. 671. 22.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pref.
- preface.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- v. l.
- varia lectio.
- absol.
- absolute, absolutely.
- reflex.
- reflexive.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)