vil
lýsingarorð vil-hallr
adj. partial, leaning to, favouring; hitt grunar mik at liðsmenn yðrir muni vilhallt sagt hafa, given a partial, unfair report, Fb. ii. 124; hón sagði nökkut vilhallt sem henni var beini veittr, Glúm. 354; liðsmenn segja opt vilhallt ok segja þat er þeir vildi at væri, Karl. 383.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)