vili
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. (sounded vilji), gen. vilja; [Ulf. wilja = θέλημα; Dan. villje]:—will, a wish, desire; sigr-sæll er góðr vili, Bs. i. 746; göra e-t vilja hendi, to do with willing hand, purposely, Jb. 363 A.
- 2.
good-will, liking, favour; nema hennar vili væri til, Nj. 24; ef þat er þinn vili, id.; þeir menn er vaka í kirkju til Guðs vilja, Hom. 34; mót þínum vilja, 625. 68; fá sinn vilja, Skálda; nú hefi ek minn vilja beðit, Fsm.; vili minn enn væri, Am. 83; at ossum vilja, 30; góðr-vili and góð-vili, good-will.
- II.
in old poets, delight, joy, desire; glaðr, með góðan vilja, ok úhryggr, Stor. 24; at vilja gefin, happily married, Skv. 3. 54; vaðin at vilja, joy-bereft, Skv. 3. 55, Hðm. 4; vaki hann at vilja, may he wake with joy, Gs. 5; vön vilja, Skv. 3. 9; en hón vaknaði vilja firð, joy-bereft, 24.
- 2.
carnal lust; unna vísum vilja frá, Hm. 98; cp. göra, fremja vilja sinn við konu, Stj. 121, Karl. 472; hafa konu vilja, Þiðr. 247.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Fsm.
- Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Stor.
- Sona-torrek. (A. III.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Gs.
- Grótta-söngr. (A. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)