Yrða

vitja

sagnorð

Merkingar

að, [vit B], to call on, visit, with gen.; vitja frænda sinna, Fms. i. 184; at þeir mundi koma ok vitja Gizorar, pay G. a visit, attack him at home, Sturl. iii. 183, Fms. vii. 37; þóttusk þeir vita, hvar hans var at vitja, where he was to be found, 203: to come to look after a previous agreement or promise, vitja þessa mála, Fær. 255; hann er kominn at vitja heita þeirra, er …, Fms. v. 43; vitja þeirra einka-mála, er …, vi. 288; vitja ráðsins, Ísl. ii. 241; þeir vitja graðungsins (they went to fetch the bull = Germ. abholen), en selja Kormaki bauginn, Korm. 218; at vitja gjafar þeirrar er hann hafði þegit, Eg. 35; ver hér í nótt ok vitja heilla, of soothsaying, Korm. 206.

  1. 2.

    with prep.; at vitja eigi optarr út til Íslands, Fms. i. 275; Guð Drottinn vitjaði til Saram, the Lord God visited Sarah, Stj. (Gen. xxi. i).

  2. 3.

    eccl. to visit, of a bishop; þegar hann vitjar, D. N. iii. 10: vitja sjúkra, to visit the sick; hús-vitja, q. v.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

gen.
eignarfall (e. genitive)
Germ.
German.
prep.
forsetning (e. preposition)
eccl.
ecclesiastical.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)