fall beyging
nafnorð, kvenkyn
fall-beyging málfræði
beyging orða í föllum (nefnifalli, þolfalli, þágufalli og eignarfalli), t.d. 'köttur, kött, ketti, kattar'
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑beygingar beygist eins og beyging
eintala
án greinismeð greini
nf.fallbeyging fallbeygingin
þf.fallbeygingu fallbeyginguna
þgf.fallbeygingu fallbeygingunni
ef.fallbeygingar fallbeygingarinnar