flamb
sagnorð flamb-era með þolfalli óformlegt
hella sterku víni yfir mat og kveikja í svo að logi stutta stund
Beyging
flamb
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflambera flamberaði égflamberi flamberaði
þúflamberar flamberaðir þúflamberir flamberaðir
húnflamberar flamberaði húnflamberi flamberaði
viðflamberum flamberuðum viðflamberum flamberuðum
þiðflamberið flamberuðuð þiðflamberið flamberuðuð
þauflambera flamberuðu þauflamberi flamberuðu
| nafnháttur | flamb |
|---|---|
| sagnbót | flamb |
| boðháttur eintölu | flamb |
| boðháttur fleirtölu | flamb |
| stýfður boðháttur | flamb |
| lýsingarháttur nútíðar | flamb |
kk.kvk.hk.
nf.flamberaður flamberuð flamberað
þf.flamberaðan flamberaða flamberað
þgf.flamberuðum flamberaðri flamberuðu
ef.flamberaðs flamberaðrar flamberaðs
nf.flamberaðir flamberaðar flamberuð
þf.flamberaða flamberaðar flamberuð
þgf.flamberuðum
ef.flamberaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflamberarðu flamberaðirðu þúflamberirðu flamberaðirðu
þiðflamberiði flamberuðuði þiðflamberiði flamberuðuði