flana
sagnorð
gera e-ð í fljótfærni, án fyrirhyggju
- hún flanaði út í vafasamar fjárfestingar
flana ekki að neinu
Beyging
flanaði flanað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflanaflanaðiégflaniflanaði
þúflanarflanaðirþúflanirflanaðir
húnflanarflanaðihúnflaniflanaði
viðflönumflönuðumviðflönumflönuðum
þiðflaniðflönuðuðþiðflaniðflönuðuð
þauflanaflönuðuþauflaniflönuðu
| nafnháttur | flana |
|---|---|
| sagnbót | flanað |
| boðháttur eintölu | flanaðu |
| boðháttur fleirtölu | flanið |
| stýfður boðháttur | flana |
| lýsingarháttur nútíðar | flanandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflanastflanaðistégflanistflanaðist
þúflanastflanaðistþúflanistflanaðist
húnflanastflanaðisthúnflanistflanaðist
viðflönumstflönuðumstviðflönumstflönuðumst
þiðflanistflönuðustþiðflanistflönuðust
þauflanastflönuðustþauflanistflönuðust
| nafnháttur | flanast |
|---|---|
| sagnbót | flanast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflanastuflanaðistuþúflanistuflanaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflanarðuflanaðirðuþúflanirðuflanaðirðu
þiðflaniðiflönuðuðiþiðflaniðiflönuðuði