Yrða

furða

sagnorð frumlag í þolfalli

sjá einnig furða nafnorð, kvenkyn

vera hissa (á e-u), undrast (e-ð)

  • mig furðaði hvað borgin var fögur

  • furða sig á þessu

    • við furðuðum okkur á því hvað skógurinn var hávaxinn

  • það er ekki að furða þó hann sé hraustur

Beyging

furðaði furðað