fyrir
sagnorð fyrir-hitta með þolfalli
rekast á, hitta (e-n)
- ég hef aldrei fyrirhitt þvílíkan monthana
- hún er með sérkennilegustu konum sem ég hef fyrirhitt
Beyging
‑hitti ‑hitt beygist eins og hitta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirhitti fyrirhitti égfyrirhitti fyrirhitti
þúfyrirhittir fyrirhittir þúfyrirhittir fyrirhittir
húnfyrirhittir fyrirhitti húnfyrirhitti fyrirhitti
viðfyrirhittum fyrirhittum viðfyrirhittum fyrirhittum
þiðfyrirhittið fyrirhittuð þiðfyrirhittið fyrirhittuð
þaufyrirhitta fyrirhittu þaufyrirhitti fyrirhittu
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
| lýsingarháttur nútíðar | fyrir |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirhittist fyrirhittist égfyrirhittist fyrirhittist
þúfyrirhittist fyrirhittist þúfyrirhittist fyrirhittist
húnfyrirhittist fyrirhittist húnfyrirhittist fyrirhittist
viðfyrirhittumst fyrirhittumst viðfyrirhittumst fyrirhittumst
þiðfyrirhittist fyrirhittust þiðfyrirhittist fyrirhittust
þaufyrirhittast fyrirhittust þaufyrirhittist fyrirhittust
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfyrirhittistu fyrirhittistu þúfyrirhittistu fyrirhittistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfyrirhittirðu fyrirhittirðu þúfyrirhittirðu fyrirhittirðu
þiðfyrirhittiði fyrirhittuði þiðfyrirhittiði fyrirhittuði