hitta
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
rekast á (e-n) (af tilviljun eða ekki)
- ég ætla að hitta hana í hádeginu
- hann hittir gamla vini sína reglulega
- hún hitti hann í fyrsta skipti á balli
hitta hana fyrir
hitta hana
- 2.
hæfa í mark
- hann kastaði boltanum en hitti ekki í markið
- ef þú hendir þessu í ruslafötuna skaltu reyna að hitta
- 3.
hitta á þetta
lenda á þessu á heppilegan hátt
- hann hitti á réttu lottótölurnar
hitta á hana
hitta hana
- mér tókst ekki að hitta á hann, hann var farinn
sjá hittast
Beyging
hitti hitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghittihittiéghittihitti
þúhittirhittirþúhittirhittir
húnhittirhittihúnhittihitti
viðhittumhittumviðhittumhittum
þiðhittiðhittuðþiðhittiðhittuð
þauhittahittuþauhittihittu
| nafnháttur | hitta |
|---|---|
| sagnbót | hitt |
| boðháttur eintölu | hittu |
| boðháttur fleirtölu | hittið |
| stýfður boðháttur | hitt |
| lýsingarháttur nútíðar | hittandi |
kk.kvk.hk.
nf.hitturhitthitt
þf.hittanhittahitt
þgf.hittumhittrihittu
ef.hittshittrarhitts
nf.hittirhittarhitt
þf.hittahittarhitt
þgf.hittum
ef.hittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghittisthittistéghittisthittist
þúhittisthittistþúhittisthittist
húnhittisthittisthúnhittisthittist
viðhittumsthittumstviðhittumsthittumst
þiðhittisthittustþiðhittisthittust
þauhittasthittustþauhittisthittust
| nafnháttur | hittast |
|---|---|
| sagnbót | hist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhittistuhittistuþúhittistuhittistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhittirðuhittirðuþúhittirðuhittirðu
þiðhittiðihittuðiþiðhittiðihittuði