góma
sagnorð með þolfalli
ná (e-m/e-u), handsama (e-n/e-ð)
- lögreglan gómaði innbrotsþjófinn
- ég gómaði vænan silung
Beyging
gómaði gómað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggómagómaðiéggómigómaði
þúgómargómaðirþúgómirgómaðir
húngómargómaðihúngómigómaði
viðgómumgómuðumviðgómumgómuðum
þiðgómiðgómuðuðþiðgómiðgómuðuð
þaugómagómuðuþaugómigómuðu
| nafnháttur | góma |
|---|---|
| sagnbót | gómað |
| boðháttur eintölu | gómaðu |
| boðháttur fleirtölu | gómið |
| stýfður boðháttur | góma |
| lýsingarháttur nútíðar | gómandi |
kk.kvk.hk.
nf.gómaðurgómuðgómað
þf.gómaðangómaðagómað
þgf.gómuðumgómaðrigómuðu
ef.gómaðsgómaðrargómaðs
nf.gómaðirgómaðargómuð
þf.gómaðagómaðargómuð
þgf.gómuðum
ef.gómaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggómastgómaðistéggómistgómaðist
þúgómastgómaðistþúgómistgómaðist
húngómastgómaðisthúngómistgómaðist
viðgómumstgómuðumstviðgómumstgómuðumst
þiðgómistgómuðustþiðgómistgómuðust
þaugómastgómuðustþaugómistgómuðust
| nafnháttur | gómast |
|---|---|
| sagnbót | gómast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgómastugómaðistuþúgómistugómaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgómarðugómaðirðuþúgómirðugómaðirðu
þiðgómiðigómuðuðiþiðgómiðigómuðuði