góna
sagnorð
horfa (á e-ð), fast og af forvitni
- hún góndi á nýju skóna mína
- það er ókurteisi að góna svona á fatlað fólk
Tengd orð
Beyging
góndi gónt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggónigóndiéggónigóndi
þúgónirgóndirþúgónirgóndir
húngónirgóndihúngónigóndi
viðgónumgóndumviðgónumgóndum
þiðgóniðgónduðþiðgóniðgónduð
þaugónagónduþaugónigóndu
| nafnháttur | góna |
|---|---|
| sagnbót | gónt |
| boðháttur eintölu | góndu |
| boðháttur fleirtölu | gónið |
| stýfður boðháttur | gón |
| lýsingarháttur nútíðar | gónandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgónirðugóndirðuþúgónirðugóndirðu
þiðgóniðigónduðiþiðgóniðigónduði