geð
lýsingarorð geð-ugur
sem maður kann vel við, viðkunnanlegur, geðþekkur
- geðugur maður
Samheiti
Andheiti
- ógeðugur
Tengd orð
Beyging
geðug geð
kk.kvk.hk.
nf.geðugur geðuggeðugt
þf.geðugan geðuga geðugt
þgf.geðugum geðugri geðugu
ef.geðugs geðugrar geðugs
nf.geðugir geðugar geðug
þf.geðuga geðugar geðug
þgf.geðugum
ef.geðugra
nf.geðugi geðuga geðuga
aukaföllgeðuga geðugu geðuga
öll föllgeðugu
öll föllgeðugri geðugri geðugra
öll föllgeðugri
kk.kvk.hk.
nf.geðugastur geðugust geðugast
þf.geðugastan geðugasta geðugast
þgf.geðugustum geðugastri geðugustu
ef.geðugasts geðugastrar geðugasts
nf.geðugastir geðugastar geðugust
þf.geðugasta geðugastar geðugust
þgf.geðugustum
ef.geðugastra
nf.geðugasti geðugasta geðugasta
aukaföllgeðugasta geðugustu geðugasta
öll föllgeðugustu