geð
lýsingarorð geð-veill
sem er ekki andlega hraustur, á við geiðveilu að stríða
Beyging
‑veil ‑veilt miðstig ‑veilli efsta stig ‑veilastur beygist eins og veill
kk.kvk.hk.
nf.geðveill geðveil geðveilt
þf.geðveilan geðveila geðveilt
þgf.geðveilum geðveilli geðveilu
ef.geðveils geðveillar geðveils
nf.geðveilir geðveilar geðveil
þf.geðveila geðveilar geðveil
þgf.geðveilum
ef.geðveilla
nf.geðveili geðveila geðveila
aukaföllgeðveila geðveilu geðveila
öll föllgeðveilu
öll föllgeðveilli geðveilli geðveilla
öll föllgeðveilli
kk.kvk.hk.
nf.geðveilastur geðveilust geðveilast
þf.geðveilastan geðveilasta geðveilast
þgf.geðveilustum geðveilastri geðveilustu
ef.geðveilasts geðveilastrar geðveilasts
nf.geðveilastir geðveilastar geðveilust
þf.geðveilasta geðveilastar geðveilust
þgf.geðveilustum
ef.geðveilastra
nf.geðveilasti geðveilasta geðveilasta
aukaföllgeðveilasta geðveilustu geðveilasta
öll föllgeðveilustu