gleðja
sagnorð með þolfalli
gera (e-n) glaðan
- hann gladdi mömmu sína með blómum á afmælinu hennar
- orð hennar glöddu hann mjög
það gleður mig að sjá þig
sjá gleðjast
Beyging
gladdi glatt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggleðgladdiéggleðjigleddi
þúgleðurgladdirþúgleðjirgleddir
húngleðurgladdihúngleðjigleddi
viðgleðjumglöddumviðgleðjumgleddum
þiðgleðjiðglödduðþiðgleðjiðgledduð
þaugleðjaglödduþaugleðjigleddu
| nafnháttur | gleðja |
|---|---|
| sagnbót | glatt |
| boðháttur eintölu | gleddu |
| boðháttur fleirtölu | gleðjið |
| stýfður boðháttur | gleð |
| lýsingarháttur nútíðar | gleðjandi |
kk.kvk.hk.
nf.gladdurglöddglatt
þf.gladdangladdaglatt
þgf.glöddumgladdriglöddu
ef.gladdsgladdrargladds
nf.gladdirgladdarglödd
þf.gladdagladdarglödd
þgf.glöddum
ef.gladdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggleðstgladdistéggleðjistgleddist
þúgleðstgladdistþúgleðjistgleddist
húngleðstgladdisthúngleðjistgleddist
viðgleðjumstglöddumstviðgleðjumstgleddumst
þiðgleðjistglöddustþiðgleðjistgleddust
þaugleðjastglöddustþaugleðjistgleddust
| nafnháttur | gleðjast |
|---|---|
| sagnbót | glaðst |
| boðháttur eintölu | gleðstu |
| boðháttur fleirtölu | gleðjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgleðstugladdistuþúgleðjistugleddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgleðurðugladdirðuþúgleðjirðugleddirðu
þiðgleðjiðiglödduðiþiðgleðjiðigledduði