Yrða

grunntónn

nafnorð, karlkyn

grunn-tónn

Merkingar

  1. 1.

    dýpsti tónn í hverri tóntegund, frumtónn

  2. 2.

    aðalþráður í verki eða máli, meginhugmynd

    • hann sagði að þjáningin væri grunntónninn í lífi sínu
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑tóns þágufall eintölu ‑tóni eða ‑tón nefnifall fleirtölu ‑tónar beygist eins og tónn