hætta 1
sagnorð með þágufalli
binda enda á (e-ð), gera ekki lengur (e-ð)
- hættu þessari vitleysu
- hún hætti störfum fyrir tveimur árum
- hundurinn hætti skyndilega að gelta
- búðin hættir eftir mánuð
- hann ætlar að hætta í skólanum
hætta við ferðina
taka aftur ákvörðun um ...
- stjórnvöld hafa hætt við jarðgöngin í bili
- hún hætti við að kaupa sófann
það er hætt að rigna
sjá hættur
Beyging
hætti hætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghættihættiéghættihætti
þúhættirhættirþúhættirhættir
húnhættirhættihúnhættihætti
viðhættumhættumviðhættumhættum
þiðhættiðhættuðþiðhættiðhættuð
þauhættahættuþauhættihættu
mérhættirhættimérhættihætti
| nafnháttur | hætta |
|---|---|
| sagnbót | hætt |
| boðháttur eintölu | hættu |
| boðháttur fleirtölu | hættið |
| stýfður boðháttur | hætt |
| lýsingarháttur nútíðar | hættandi |
kk.kvk.hk.
nf.hætturhætthætt
þf.hættanhættahætt
þgf.hættumhættrihættu
ef.hættshættrarhætts
nf.hættirhættarhætt
þf.hættahættarhætt
þgf.hættum
ef.hættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhættirðuhættirðuþúhættirðuhættirðu
þiðhættiðihættuðiþiðhættiðihættuði