harð
sagnorð harð-sjóða með þolfalli
Beyging
‑sýð ‑sauð ‑suðum ‑soðið beygist eins og sjóða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égharðsýð harðsauð égharðsjóði harðsyði
þúharðsýður harðsauðst þúharðsjóðir harðsyðir
húnharðsýður harðsauð húnharðsjóði harðsyði
viðharðsjóðum harðsuðum viðharðsjóðum harðsyðum
þiðharðsjóðið harðsuðuð þiðharðsjóðið harðsyðuð
þauharðsjóða harðsuðu þauharðsjóði harðsyðu
| nafnháttur | harð |
|---|---|
| sagnbót | harð |
| boðháttur eintölu | harð |
| boðháttur fleirtölu | harð |
| stýfður boðháttur | harð |
| lýsingarháttur nútíðar | harð |
kk.kvk.hk.
nf.harðsoðinn harðsoðin harðsoðið
þf.harðsoðinn harðsoðna harðsoðið
þgf.harðsoðnum harðsoðinni harðsoðnu
ef.harðsoðins harðsoðinnar harðsoðins
nf.harðsoðnir harðsoðnar harðsoðin
þf.harðsoðna harðsoðnar harðsoðin
þgf.harðsoðnum
ef.harðsoðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúharðsýðurðu harðsauðstu þúharðsjóðirðu harðsyðirðu
þiðharðsjóðiði harðsuðuði þiðharðsjóðiði harðsyðuði