harma
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
sakna (látins manns), vera hryggur (vegna e-s sem er látinn)
- hún harmaði mann sinn mjög
- 2.
vera leiður (vegna e-s), þykja eitthvað leitt
- við hörmum þessi mistök
Tengd orð
Beyging
harmaði harmað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égharmaharmaðiégharmiharmaði
þúharmarharmaðirþúharmirharmaðir
húnharmarharmaðihúnharmiharmaði
viðhörmumhörmuðumviðhörmumhörmuðum
þiðharmiðhörmuðuðþiðharmiðhörmuðuð
þauharmahörmuðuþauharmihörmuðu
| nafnháttur | harma |
|---|---|
| sagnbót | harmað |
| boðháttur eintölu | harmaðu |
| boðháttur fleirtölu | harmið |
| stýfður boðháttur | harma |
| lýsingarháttur nútíðar | harmandi |
kk.kvk.hk.
nf.harmaðurhörmuðharmað
þf.harmaðanharmaðaharmað
þgf.hörmuðumharmaðrihörmuðu
ef.harmaðsharmaðrarharmaðs
nf.harmaðirharmaðarhörmuð
þf.harmaðaharmaðarhörmuð
þgf.hörmuðum
ef.harmaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúharmarðuharmaðirðuþúharmirðuharmaðirðu
þiðharmiðihörmuðuðiþiðharmiðihörmuðuði