hefa
sagnorð
hefa sig
lyfta sér fyrir áhrif gers
- deigið þarf að hefa sig í klukkutíma
sjá hefast
Beyging
hefaði hefað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghefahefaðiéghefihefaði
þúhefarhefaðirþúhefirhefaðir
húnhefarhefaðihúnhefihefaði
viðhefumhefuðumviðhefumhefuðum
þiðhefiðhefuðuðþiðhefiðhefuðuð
þauhefahefuðuþauhefihefuðu
| nafnháttur | hefa |
|---|---|
| sagnbót | hefað |
| boðháttur eintölu | hefaðu |
| boðháttur fleirtölu | hefið |
| stýfður boðháttur | hefa |
| lýsingarháttur nútíðar | hefandi |
kk.kvk.hk.
nf.hefaðurhefuðhefað
þf.hefaðanhefaðahefað
þgf.hefuðumhefaðrihefuðu
ef.hefaðshefaðrarhefaðs
nf.hefaðirhefaðarhefuð
þf.hefaðahefaðarhefuð
þgf.hefuðum
ef.hefaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghefasthefaðistéghefisthefaðist
þúhefasthefaðistþúhefisthefaðist
húnhefasthefaðisthúnhefisthefaðist
viðhefumsthefuðumstviðhefumsthefuðumst
þiðhefisthefuðustþiðhefisthefuðust
þauhefasthefuðustþauhefisthefuðust
| nafnháttur | hefast |
|---|---|
| sagnbót | hefast |