heimta 1
sagnorð með þolfalli
sjá einnig heimta 2 sagnorð
biðja um (e-ð) með frekju
- hún heimtar stundum peninga af föður sínum
- hann heimtaði að fá að tala við bankastjórann
Beyging
heimtaði heimtað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheimtaheimtaðiégheimtiheimtaði
þúheimtarheimtaðirþúheimtirheimtaðir
húnheimtarheimtaðihúnheimtiheimtaði
viðheimtumheimtuðumviðheimtumheimtuðum
þiðheimtiðheimtuðuðþiðheimtiðheimtuðuð
þauheimtaheimtuðuþauheimtiheimtuðu
| nafnháttur | heimta |
|---|---|
| sagnbót | heimtað |
| boðháttur eintölu | heimtaðu |
| boðháttur fleirtölu | heimtið |
| stýfður boðháttur | heimta |
| lýsingarháttur nútíðar | heimtandi |
kk.kvk.hk.
nf.heimtaðurheimtuðheimtað
þf.heimtaðanheimtaðaheimtað
þgf.heimtuðumheimtaðriheimtuðu
ef.heimtaðsheimtaðrarheimtaðs
nf.heimtaðirheimtaðarheimtuð
þf.heimtaðaheimtaðarheimtuð
þgf.heimtuðum
ef.heimtaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheimtastheimtaðistégheimtistheimtaðist
þúheimtastheimtaðistþúheimtistheimtaðist
húnheimtastheimtaðisthúnheimtistheimtaðist
viðheimtumstheimtuðumstviðheimtumstheimtuðumst
þiðheimtistheimtuðustþiðheimtistheimtuðust
þauheimtastheimtuðustþauheimtistheimtuðust
| nafnháttur | heimtast |
|---|---|
| sagnbót | heimtast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheimtastuheimtaðistuþúheimtistuheimtaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheimtarðuheimtaðirðuþúheimtirðuheimtaðirðu
þiðheimtiðiheimtuðuðiþiðheimtiðiheimtuðuði