hel taka
sagnorð hel-taka með þolfalli
fylla (e-n) e-i tilfinningu, gagntaka (e-n)
- kveljandi angist heltók mig
- fortíðarþráin heltekur huga hans
sjá heltekinn
Beyging
‑tek ‑tók ‑tókum ‑tekið beygist eins og taka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheltek heltók égheltaki heltæki
þúheltekur heltókst þúheltakir heltækir
húnheltekur heltók húnheltaki heltæki
viðheltökum heltókum viðheltökum heltækjum
þiðheltakið heltókuð þiðheltakið heltækjuð
þauheltaka heltóku þauheltaki heltækju
| nafnháttur | hel |
|---|---|
| sagnbót | hel |
| lýsingarháttur nútíðar | hel |
kk.kvk.hk.
nf.heltekinn heltekin heltekið
þf.heltekinn heltekna heltekið
þgf.helteknum heltekinni helteknu
ef.heltekins heltekinnar heltekins
nf.helteknir helteknar heltekin
þf.heltekna helteknar heltekin
þgf.helteknum
ef.heltekinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égheltekst heltókst égheltakist heltækist
þúheltekst heltókst þúheltakist heltækist
húnheltekst heltókst húnheltakist heltækist
viðheltökumst heltókumst viðheltökumst heltækjumst
þiðheltakist heltókust þiðheltakist heltækjust
þauheltakast heltókust þauheltakist heltækjust
| nafnháttur | hel |
|---|---|
| sagnbót | hel |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheltekstu heltókstu þúheltakistu heltækistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúheltekurðu heltókstu þúheltakirðu heltækirðu
þiðheltakiði heltókuði þiðheltakiði heltækjuði