hettu
nafnorð, karlkyn
hettu-munkur
munkur sem tilheyrir katólskri betlimunkareglu
Beyging
eignarfall eintölu ‑munks nefnifall fleirtölu ‑munkar beygist eins og munkur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hettumunkur hettumunkurinn nf.hettumunkar hettumunkarnir
þf.hettumunk hettumunkinn þf.hettumunka hettumunkana
þgf.hettumunki hettumunknum / hettumunkinum þgf.hettumunkum hettumunkunum
ef.hettumunks hettumunksins ef.hettumunka hettumunkanna