hindra
sagnorð með þolfalli
teppa (e-n/e-ð), vera í veginum
- of þröng föt hindra eðlilegar hreyfingar
- veðrið hefur hindrað lagningu vegarins
- þeir reyndu að hindra að fyrirtækið næði fótfestu á markaðinum
hindra hana í að komast inn
- eitthvað hindraði hann í að segja frá ferðalaginu
Beyging
hindraði hindrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghindrahindraðiéghindrihindraði
þúhindrarhindraðirþúhindrirhindraðir
húnhindrarhindraðihúnhindrihindraði
viðhindrumhindruðumviðhindrumhindruðum
þiðhindriðhindruðuðþiðhindriðhindruðuð
þauhindrahindruðuþauhindrihindruðu
| nafnháttur | hindra |
|---|---|
| sagnbót | hindrað |
| boðháttur eintölu | hindraðu |
| boðháttur fleirtölu | hindrið |
| stýfður boðháttur | hindra |
| lýsingarháttur nútíðar | hindrandi |
kk.kvk.hk.
nf.hindraðurhindruðhindrað
þf.hindraðanhindraðahindrað
þgf.hindruðumhindraðrihindruðu
ef.hindraðshindraðrarhindraðs
nf.hindraðirhindraðarhindruð
þf.hindraðahindraðarhindruð
þgf.hindruðum
ef.hindraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghindrasthindraðistéghindristhindraðist
þúhindrasthindraðistþúhindristhindraðist
húnhindrasthindraðisthúnhindristhindraðist
viðhindrumsthindruðumstviðhindrumsthindruðumst
þiðhindristhindruðustþiðhindristhindruðust
þauhindrasthindruðustþauhindristhindruðust
| nafnháttur | hindrast |
|---|---|
| sagnbót | hindrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhindrastuhindraðistuþúhindristuhindraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhindrarðuhindraðirðuþúhindrirðuhindraðirðu
þiðhindriðihindruðuðiþiðhindriðihindruðuði